Autosabotaż według Janet Woititz

Amerykańska terapeutka Janet Woititz, zajmująca się problematyką DDA, jako pierwsza użyła terminu syndrom autosabotażu (self-sabotage syndrom).

Tą nazwą określiła pewne negatywne nawyki wyniesione z dzieciństwa, które przeniesione w dorosłe życie niejednokrotnie są przyczyną nieudanych związków, utrudniają karierę i utwierdzają w ludziach przekonanie o ich niższej wartości.

Syndrom autosabotażu najbardziej widoczny jest u Dorosłych Dzieci Alkoholików, ale może występować również u osób pochodzących z rodzin dysfunkcyjnych. Największy wpływ na powstanie tego syndromu ma wychowanie, od którego zależy to, jak traktujemy samych siebie, czego spodziewamy się od innych i jakimi sposobami osiągamy własne cele.

 Zwykle traktujemy siebie w sposób, w jaki zajmowano się nami, gdy byliśmy dziećmi, a od innych spodziewamy się tego, co otrzymywaliśmy w dzieciństwie od najbliższych.